Turkije (= Anatolië)

Turkije kent een afwisselend landschap en ligt op de scheiding van twee continenten: Europa en Azië. Een klein gedeelte ligt in Europa en het grootste gedeelte ligt in Azië. Turkije kunnen we onderverdelen in 7 regio’s, elk met hun eigen karakter:

Het Zwarte Zee gebied is een bergachtig gebied in het Noorden van Turkije. De kustlijn wordt gevormd door steile en woeste bergen, die worden doorkliefd door diepe inhammen. Slechts op weinig plaatsen kan het achterland worden bereikt. Hier vind je uitgestrekte bossen. Verder is dit gebied voornamelijk agrarisch. Er wordt met name graan verbouwd. In het oostelijk gedeelte van het kustgebied wordt er thee verbouwd. In de omgeving van Giresun en Ordu hazelnoten en rond Samsun and Trabzon tabak.

Het Marmara gebied ligt gedeeltelijk in Europa en gedeeltelijk in Azië. Je kunt dit gebied het beste omschrijven als een golvend landschap omgeven door middelhoge bergen. Hoewel deze regio de kleinste van allemaal is, is dit gebied het dichtstbevolkt. Ook economisch is dit gebied het meest ontwikkeld. De landbouwproductie bestaat uit, tabak, tarwe, rijst, zonnebloemen, graan, olijven, druiven en zijde. Daarnaast zorgt de visserij voor een belangrijke bron van inkomsten.

De Egeïsche regio omvat het westelijk gedeelte van Anatolië tot aan de Egeïsche Zee. Ook hier vinden we uitgestrekte bossen en vruchtbare landbouwgronden. Bekende valleien zijn de Izmit Vallei en het gebied van Bursa en de vlaktes van Troy. Diverse gewassen, waaronder tabak, katoen, eersteklas druiven, olijven en vijgen worden van hieruit geëxporteerd.

In het Zuiden van Anatolië ligt de Middellandse Zee regio. Langs de kustlijn van dit gebied ligt het Taurus gebergte. Evenals in de hiervoor genoemde regio’s vind je ook hier overal bossen. Het gebied bestaat uit een aantal kleinere gebieden. In het midden vind je de dunbevolkte kalksteenvlaktes van Taseli. In het Westen ligt het merengebied, waar graan groeit. Langs de kust tref je dichtbevolkte gebieden aan. Hier wordt voornamelijk katoen, sesamzaad, citrusvruchten, vroege groenten en bananen verbouwd. Op de hoger gelegen gebieden kan minder verbouwd worden. Daar leven nomaden. Het zijn voornamelijk herders, die vee houden.

Centraal Anatolië is vergeleken met de andere regio’s veel minder bergachtig. Het hoogteverschil kan variëren van 600-1200 m van het Westen naar het Oosten. Het landschap wordt gevormd door kale steppes en vulkanische afzettingen. In dit gebied kom je veel veeteelt tegen. Schapen en geiten kunnen hier naar hartelust grazen. Door de overbegrazing en de daardoor ontstane erosie, kunnen hier echter ook enorme zandstormen voorkomen.

Oost-Anatolië is de grootste regio, het dunst bevolkt en het gebied met de hoogste bergen. De gemiddelde hoogte van dit gebied ligt tussen 1500-2000 m. De hoogste berg van Anatolië, de berg Ararat, tref je hier aan. Landbouw is bijna niet mogelijk vanwege de lange strenge winters, de steile berghellingen en de erosie. De landbouw bestaat voornamelijk uit de verbouw van tarwe en gerst. In het natte Noordoosten houdt men runderen en melkvee en in het Zuiden vind je nomaden, die schapen en geiten houden.

Zuidoost-Anatolië tenslotte kent enorme onherbergzame gebieden. Je treft er de landbouw alleen aan in geïrrigeerde bergvalleien en in de buurt van waterbekkens, waar tarwe, rijst, groenten en druiven worden verbouwd. De bevolking bestaat voor een groot gedeelte uit nomaden. Ook niet onbelangrijk om te vermelden zijn de olievelden van Turkije, die hier liggen.

TRANSANATOLIE TOUR

=======================================================================